मुसळधार पाऊस खिडकीत उभं राहून पहा

बघ माझी आठवण येते का?

हात लांबव, तळहातांवर झेल पावसाचं पाणी

इवलसं तळं पिऊन टाक

बघ माझी आठवण येते का?

वार्‍याने उडणारे पावसाचे थेंब चेहर्‍यावर घे

डोळे मिटून घे, तल्लीन हो

नाहिच जाणवलं काही तर बाहेर पड, समुद्रावर ये

तो उधाणलेला असेलच, पाण्यात पाय बुडवून उभी रहा

वाळू सरकेल पायाखाली, बघ माझी आठवण येते का?

मग चालू लाग, पावसाच्या अगणित सुया टोचून घे

चालत रहा पाऊस थांबेपर्यत, तो थांबणार नाहिच, शेवटी घरी ये

साडी बदलू नकोस, केस पुसू नकोस, पुन्हा त्याच खिडकीत ये

आता नवर्‍याची वाट बघ, बघ माझी आठवण येते का?

दारावर बेल वाजेल, दार उघड, नवरा असेल

त्याच्या हातातली बॅग घे, रेनकोट तो स्वतःच काढ़ेल

तो विचारेल तूला तुझ्या भिजण्याचं कारण, तू म्हणं घर गळतयं

मग चहा कर, तूही घे

तो उठून पंकज उधास लावेल, तो तू बंद कर

किशोरीचं सहेलारे लाव, बघ माझी आठवण येते का?

मग रात्र होईल तो तुला कुशीत घेईल, म्हणेल तू मला आवडतेस

पण तुही तसचं म्हणं

विजांचा कडकडात होईल, ढ़गांचा गडगडाट होईल

तो त्या कुशीवर वळेल, त्याच्या पाठमोर्‍या शरीराकडे बघ

बघ माझी आठवण येते का?

यानंतर सताड डोळ्यांनी छप्पर पहायला विसरू नकोस

यानंतर बाहेरचा पाऊस नुसता ऐकण्याचा प्रयत्न कर

यानंतर उशीखाली सुरी घे, झोपी जाण्याचा प्रयत्न कर

पाऊस पडून गेल्यावर, मन पागोळ्यांगत झाले

क्षितीजाच्या वाटेवरती पाण्यावर रांगत गेले

थेंबांना सावरलेल्या त्या गवतांच्या काडांचा

पाऊस पडून गेल्यावर, मी भिजलेल्या झाडांचा

पाऊस पडून गेल्यावर, मन थेंबांचे गारांचे

आईस चकवूनी आल्या त्या डबक्यांतील पोरांचे

मोडून मनाची दारे, येवुली पाऊल भरती

पाऊस पडून गेल्यावर, या ओल्या रस्त्यावरती

पाऊस पडून गेल्यावर, मी चंद्रचिंब भिजलेला

विझवून चांदण्या सार्‍या, विझलेला शांत निजलेला

पाऊस पडून गेल्यावर, मन भिरभीरता पारवा